sobota, 18 maj 2024

Znaczenie imion męskich

Aby pomóc Ci w wyborze imienia dla twojego syna, przygotowaliśmy poniżej zbiór opisów znaczeń imion męskich. W dostępnym katalogu imion znajdziesz zarówno te popularne, jak i te mniej znane, ale o szczególnym znaczeniu i wyjątkowości. Zapoznając się z opisami możesz dowiedzieć się jakie pochodzenie i cechy łączą się z danym imieniem i kierując się tymi kryteriami możesz wspólnie ze współmałżonkiem dokonać najlepszego wyboru imienia dla Twojego syna. Często nie zdajemy sobie sprawę, jakie tajemnice i ciekawostki kryją się za konkretnym imieniem. Wybierz dla swojego syna takie imię męskie, które będzie dla niego inspiracją i dumą. Nie musisz kierować się tylko aktualnymi trendami, czy po prostu tym, czy dane imię Ci się podoba czy też nie. Możesz pójść krok dalej.

Być może masz już kilkanaście lub kilkadziesiąt lat i zastanawiasz się dlaczego Twoi rodzice wybrali Ci takie, a nie inne imię. Możesz skorzystać z naszej bazy opisów znaczeń imion męskich i przekonać się, co kryje się za Twoim imieniem. Być może zdziwisz się, jeśli okaże się, że cechy przypisywane imieniu, które nosisz, idealnie pasują do Twojej osobowości. Poznasz także genezę i pochodzenie imienia, a także jego zbliżone odmiany. Wszystko zebrane w jednym miejscu specjalnie dla Ciebie. Dowiedz się co ono konkretnie oznacza lub co kryje się za imieniem bliskiej Ci osoby.

Imiona męskie od A do E

Adam – lubi trzymać się faktów, ale często nie dowierza swoim umiejętnościom i traci samodzielność. Spokojny, dyplomatyczny; wybija się w szkole. Długo kocha w tajemnicy, ale w miłości wierny. Nie zawsze umie walczyć o swoje. Przyszłość w usługach lub handlu. Oszczędny aż do skąpstwa, często bardzo uparty!

Adolf – Wyraz pochodzenia staroniemieckiego. Osoba o tym imieniu jest stała w przekonaniach, subtelna, kulturalna, charakter z temperamentem. Wrażliwy, dynamiczny typ, zdolny przywódca, potrzebuje szerokiego pola działania. W przypadku braku kontroli nad sobą może być niebezpieczny ?

Albert – Z języków germańskich – szlachetny, sławny. W Polsce znane od XII wieku. Dość popularne w wieku XIX w sferach arystokracji. Dziś nadawane niezmiernie rzadko. Podczas ostatnich 10 lat wpisano je tylko raz do metryki krakowianina.

Albin – To imię pochodzi z łaciny, a jako przymiotnik albus, określa kolor biały. Osoba o tym imieniu jest zaradcza, gospodarna, postępująca według zasady sprawiedliwości społecznej. Za to, co czyni, bierze pełną odpowiedzialność. Swoich życiowych przekonań broni do upadłego i z tego powodu ma czasem kłopoty towarzyskie, rodzinne. Jest świetnym organizatorem, pewnym siebie, zdecydowanym na wszystko. Nie znosi nakazów, jest zwolennikiem wolnej myśli i swobodnego działania. Posiada rozległą wiedzę, wybitną inteligencję o szerokich horyzontach. Jako mąż jest przeciętny, jako ojciec dobry, przyjaciel do towarzystwa mierny.

Aleksander – jest to osoba otwarta na wszelkie nowości życiowe, uchodzi za człowieka nowoczesnego. Jest pracowity, ale… czasem oddaje się lenistwu. Posiada zacięcie do uprawiania rozrywki, ma bowiem duże poczucie humoru. Jest elokwentny, lubi słuchać muzyki i czytać książki. Zdobywa zawód adwokata lub lekarza. Subtelny, wrażliwy umysł. Mało oszczędny.

Alojzy – Swój rodowód to imię ma w języku germańskim, a znaczy-wszystko wiedzący. Mężczyzna tak nazwany, jest agresywny, energiczny, przezorny i złośliwy. Zawsze podkreśla swoje znaczenie, swoje osiągnięcia i powodzenie w życiu. Ma uzdolnienia przywódcze, czasem może odnosić sukcesy na estradzie artystycznej. Nie uznaje partnerstwa kobiety, jest kiepskim mężem i miernym ojcem. Lubi prowadzić życie samolubne, ale wymaga od społeczeństwa akceptacji i uznania. Jeżeli to nie spotyka go, to może być przykry dla otoczenia, a nawet niebezpieczny. Posiada skomplikowany charakter, którego nie zrozumie nawet najbliższa osoba.

Ambroży – Imię to jest pochodzenia greckiego i oznacza: nieśmiertelny. Osoba o tym imieniu posiada wiele różnorakich talentów, a wśród nich najbardziej rozwinięty jest dar szybkiej nauki języków obcych. Jest silną indywidualnością, pełen temperamentu i uzdolnień organizatorskich, fizycznie prawidłowo rozwinięty. Jest pełen poczucia humoru, potrafi bawić towarzystwo, umilać czas grą na instrumentach muzycznych. Nie dopuszcza krytyki i nie umie przełknąć uwag pod swym adresem. Na tym tle powstają zatargi, kłopoty i zmartwienia. W domu przeciętny gospodarz, w rodzinie mierny ojciec, w małżeństwie niedoceniany. Jeżeli trafi na dobrą żonę, można go wtedy przykładać do rany.

Anatol – Jest to imię greckie, oznacza wschód słońca. Anatol jest wielkim filantropem, działa odważnie, broniąc pokrzywdzonych. Postępuje zgodnie ze swoją intuicją, która prawie nigdy nie zawodzi go. Jest konserwatystą, a swych zasad broni uparcie. Swe uzdolnienia kierownicze wykorzystuje dla celów charytatywnych. Jako mężczyzna, wcześnie zakłada rodzinę, ale nadal poszukuje szczęścia w miłości. Swoją wierność rozmienia na drobne, ale najmocniej kocha żonę i dzieci. Jest dobrym gospodarzem. Nigdy nie wykorzysta prawidłowo swych uzdolnień artystycznych.

Andrzej – posiada naturę odważna, szczera, niezwykle wnikliwa. Umie nie tylko inicjować przedsięwzięcia, ale również sprawnie je przeprowadzać. Jest uzdolnionym kierownikiem, chętnie radzi innym. Założone przez niego ognisko rodzinne może uchodzić za wzór do naśladowania.

Antoni – Z rodu rzymskich plebejuszy pochodzi to imię, a oznacza człowieka wywodzącego się z rodu Antoniuszów. Każdy Antoni jest doskonałym znawcą duszy i charakterów ludzkich. Zdolny jest posunąć do przodu rozwój nauki ścisłej. Bywa też wszechstronnie wykształcony, a dzięki temu, że ma zmysł krytyczny odnosi poważne sukcesy. Sprzyja temu jego słały charakter, pewność siebie, lojalność wobec postanowień. Przy swej upartości i bezkompromisowości nie powinien spełniać funkcji kierowniczych. W domu jest mało zauważalny, w rodzinie spokojny, mąż przeciętny, ojciec mierny. Dba jednak o warunki dla swojej rodziny. Nie lubi rozgłosu, woli zacisze pracowni.

Apolinary – To imię pochodzi z języka łacińskiego i oznacza mężczyznę należącego do Apollina. Osoba o tym imieniu jest nieprzeciętna, o wielkich ideałach, które konsekwentnie realizuje. Jest przy tym odważny, toteż w dziedzinie przez siebie obranej odnosi sukcesy. Jest bezkompromisowy, staranny. Posiada wszelkie predyspozycje, by przyczynić się walnie do opracowania wynalazku. Ma jednak nierówny charakter; raz bywa łagodny, innym razem bardzo wybuchowy, nieprzystępny. Kieruje się nieraz chwilowymi bodźcami, dlatego w ocenach może krzywdzić ludzi. W przekonaniach jest konserwatywny. Nie uznaje sztuk artystycznych.

Arkadiusz – Imię męskie pochodzące z języka greckiego. Arkadiusz oznacza pochodzącego z Arkadii, znanej jako kraina szczęśliwości. Mężczyzna o tym imieniu jest optymistą, wesołkiem, który w każdej sytuacji potrafi wprowadzić radosny nastrój. Uważany za przystojnego, szarmanckiego człowieka, ma duże powodzenie wśród kobiet i wzbudza szacunek mężczyzn. Nie przepada za nauką i zdobywaniem wiedzy przez co nie może osiągnąć sukcesu w życiu, bowiem same zdolności bez wykształcenia w jego przypadku nie wystarczają. Lubi przewodzić grupami ludzi i dobrze mu to wychodzi. Kocha swoją żonę i dzieci, chętnie zajmuje się domem. Szczęściarz, lubi dostatek i wygody. Trochę leniwy. Wrażliwy, bystry obserwator. Uparty, wymagający. Chłopiec o tym imieniu ma wielkie marzenia, lubi dalekie podróże. Szuka w świecie nowości i atrakcji. Interesuje się przeważnie wynalazkami.

Artur – mężczyzna o tym imieniu to duża indywidualność, dlatego chodzi własnymi drogami, kieruje się zasadami jemu tylko znanymi. Jego energia, skrupulatność, sposób analitycznego patrzenia na sprawy. Może dawać przykład jak należy żyć oszczędnie, a zarazem nie w skąpstwie. W przypadku potrzeby, służy drugim radą i pomocą. Docenia szerokie znajomości, dba o kontakty towarzyskie.

Augustyn – Słowo pochodzenia łacińskiego. Osoba o takim imieniu jest jednostką ambitną, o wielkim temperamencie. Natura bardzo wrażliwa, uczuciowa, twórcza. Charakteryzuje ją duża doza humoru, posiada zdolności artystyczne, względnie pisarskie. Jest oddana rodzinie, mało oszczędna.

Bartosz – Bartosz i Bartłomiej to w zasadzie jedno i to samo imię. Bartosz to staropolskie zdrobnienie od Bartłomieja, które jest używane także jako samodzielne imię. Drobna zmiana brzmienia powoduje jednak istotne skutki: imię Bartosz inaczej działa na swojego nosiciela i, wbrew pozorom, wcale nie skłania do beztroski i młodzieńczej nieodpowiedzialności. Przeciwnie: Bartosz to imię twardsze i surowsze od jowialnego Bartłomieja. Bartoszowie instynktownie czują się odpowiedzialni za innych (co ujawnia się już w przedszkolu), a w późniejszym życiu pociągają ich wysokie urzędy i rozwiązywanie spraw zbyt trudnych dla większości ich kolegów. Życie pojmują jako zadanie i obowiązek. Za to wspólną cechą Bartłomiejów i Bartoszów są ich wielkie zasoby energii, którą potrafią uruchomić w razie potrzeby.

Znaczenie imion męskich od F do M

Feliks – Feliks: po łacinie felix znaczy szczęśliwy. Opisując charakter Feliksa należałoby powiedzieć: na imię mu szlachetność, gdyż jest osobą gotową nieść bezinteresowną pomoc wszystkim potrzebującym. A gdy już się w tym spełni, oddaje się swej drugiej namiętności – sztuce.

Filip – Osoba nosząca to imię jest obdarzona wielką, wrażliwą naturą, sporą energią, pomysłowością, a nawet przebiegłością Na otoczenie wpływa jak uzdrawiający eliksir, jedna ludzi, godzi zwaśnionych, przewodniczy im w ważkich, historycznych wydarzeniach. Osoba niezwykle obowiązkowa, szczera, sprawiedliwa i bardzo hojna. Musi bardzo dbać o to, by swojego majątku nie rozproszyć na cele charytatywne. Osoby te nie powinny być współwłaścicielem majątku lub interesu, ponieważ mogłyby zostać oszukane. W domu to dobrzy gospodarze, jako współmałżonkowie wzorowi, a jako rodzice wymagający i troszczący się o przyszłość swoich dzieci.

Fryderyk – Osoba o tym imieniu jest zwykle o miłej powierzchowności, kulturalna, inteligentna. Da się lubić, podoba się przeciwnej płci. Swych uczuć nie rozrzuca we wszystkie strony. ale koncentruje je na osobie przez siebie wybranej. Jest wiernym współmałżonkiem, ale gorszym rodzicem, choć dzieciom zapewnia dobrą przyszłość. Ma pociągi do szulerstwa i hazardu. Może być dziennikarzem lub grabarzem. Namiętnie podróżuje, zwiedza kraje egzotyczne, popada tam w konflikt z tubylcami na tle miłosnym. Po wielu kłopotach życiowych, uspokaja się i staję się dobrym patriotą. Pod koniec życia pisze pamiętniki. Ceni przyjaźń i dobre sąsiedztwo. Osoby te chciały się wyróżniać w środowisku, dlatego próbują spełniać rolę przywódcy. To przynosi im wiele zmartwień. Dopiero na starość jednają sobie przyjaciół.

Grzegorz – chłopiec o tym imieniu zachodzi w życiu wysoko. Ma poczucie własnej wartości. Niestety, czasami jego sukcesom towarzyszy trudne do zniesienia zarozumialstwo – na szczęście nie wszyscy to mają ?

Gwidon – Zromanizowania, skrócona forma imion męskich, które za jeden z członów mają staro/wysoko/niemieckie: witu – drzewo, las, np. Widukind – dziecko, człowiek z lasu. Imię oznaczające osobę, która żyje w lesie, jest miłośnikiem przyrody, leśnika, ale także rozbójnika.

Henryk – Henryk imię germańskie pochodzi od słów heim – dom i richi – bogaty oznacza człowieka, który panuje w bogatym domu. Henryk chodzi zawsze swoimi drogami, jest przy tym bardzo odważny, dlatego trudno go okiełznać. Lubi też towarzystwo, zabawę i śpiew.

Herbert – Herbert imię germańskie oznaczające tego, który wyróżnia się ze swego ludu. Jak na właściciela takiego imienia przystało Herbert jest władczy, silny i nie znosi sprzeciwu; gdy spotka przyjaciela jest oddany na zabój, a gdy wpadnie w gniew, lepiej zejść z drogi. Lubi też podróże – to najlepsza sposobność by zabłysnąć w nowym otoczeniu.

Ireneusz – to imię pochodzi z greckiego słowa oznaczającego spokój. Osoba nazwana tym imieniem jest pełna temperamentu, zapobiegliwa, bywa dobrym organizatorem. Bierze udział w znaczących przedsięwzięciach o charakterze państwowym. Jest lojalny wobec władzy i rodziny, a także własnych idei. Bywa też hojny, a nawet rozrzutny, a zwłaszcza wtedy, gdy przychodzi nabywać modne ubiory. Jest ekstrawagancki, ceni dobre jedzenie, lubi podróże egzotyczne. Szanuje swój kraj i swoją rodzinę. O żonę i dzieci jest zazdrosny. Nie lubi krytyki. W postępowaniu stanowczy i chętny do służenia innym.

Jacek – delikatny, ale warto na niego chuchać, bo się pięknie odpłaca. Dusza artystyczna; subtelny, wyrozumiały. Myśli niezależnie i ma własne sądy. Trochę samolubny, ale niezastąpiony jako przyjaciel. Wierny. Lotnik, kierowca rajdowy, a może informatyk. Bywa wygodnicki i często miewa chandry.

Jakub – jest energiczny, posiada zmysł organizatorski. Ma wielu przyjaciół, ceni towarzystwo. Lubi dobrze się ubierać. Mężczyzna ten to czysta energia, ale pełny wdzięku i kultury. Nie wie, co to bezczynność: w młodości oddaje się studiom, by w dorosłym życiu czerpać z tego profity, które z kolei wydaje na zabawy z przyjaciółmi.

Jan – imię, które przywędrowało z ziemi izraelskiej, a po hebrajsku brzmiało Johohanan, co znaczy: „Jahwe jest łaskaw”. Tak łatwo ukochany i porzucony w piosence, z pociągiem do wierzchowca, do szabli w prawej ręce, zaledwie małym chłopcem do kolan matki się tuli, a już wygnany, stęskniony albo zabity od kuli. Nie lubi lekkich żartów, zaraz ma łzy pod powieką, chętnie zajeżdża w gościnę, a żegnać mu się nie lekko. Nie kłamie, nieraz nie pali, a już przenigdy nie pije. Rzadko pomyślnie się żeni, a gdy się tak zdarzy przypadkiem, to bywa naprawdę szczęśliwy dopiero, gdy jest już dziadkiem. Jest przede wszystkim wierny sobie i swoim zasadom. Zwykle ma głębokie zainteresowania i skłonności do poezji i magicznego myślenia. Często też w duszach Janów kryje się duży potencjał artystyczny i twórczy. Jan czuje się związany ze swoją rodziną, kręgiem przyjaciół, rodzinną okolicą – chociaż w żadnym razie nie jest „zwierzęciem stadnym”. Przeciwnie, jest dość odporny na wpływy innych ludzi, na nowinki i wszelkie mody.

Jarek – dąży do dominacji w swoim otoczeniu. Określony cel ma dla niego nieraz tak wielkie znaczenie, że może prowokować do działań negatywnych. Jest silny, zdecydowany, ceniący sobie niezależność. Lubi kierować innymi Nie stroni od romansów. Niestety cechy te nie przysparzają mu licznych przyjaciół – wielu z nich to jedynie pro forma.

Jerzy – Jerzy pochodzi z łacińskiego georgius – rolnik. Jerzy to umysł twórczy, potrafiący zjednać sobie sprzymierzeńców, dzięki temu potrafi zdobyć pieniądze, które po prostu kocha. Prócz pieniędzy ma też sporo przyjaciół, których przyciąga nie tylko kasą, ale również wyszukanym humorem.

Juliusz – Mężczyzna o tym imieniu jest człowiekiem lekkomyślnym, niestałym w swych postanowieniach, często i chętnie zmieniający kobiety, niechętnie zakładający rodzinę i dom (z wyjątkami). Jeżeli ożeni się to pozostaje żonie wiernym partnerem. Kocha dzieci, o edukację których troszczy się starannie. Jest człowiekiem miłym, towarzyskim, posiada dużą dozę humoru, bywa wrażliwy na rytmy, za to nie rozróżnia kolorów. Chętnie bierze na siebie obowiązki, z których dość trudno się wywiązuje, dlatego nieraz miewa kłopoty. Ludzie są skłonni twierdzić, że nie dotrzymuje słowa. Garnie się do przewodzenia w środowisku, jednak nie zawsze temu może zadaniu podołać. Jest w miarę sprawiedliwy, kulturalny, towarzyski. Chętnie składa wizyty, dużo podróżuje, sam wydaje uczty. Ponieważ nie jest skąpy, nieraz popada w trudności finansowe.

Kacper – Osoba o tym imieniu jest silna fizycznie, o typowo męskich kształtach, zdolna do wywoływania najrozmaitszych sytuacji – od całkowitej sielanki, do awantury i przelewu krwi. Do życia podchodzi dość lekkomyślnie, bagatelizując sobie zdanie innych osób. I choć z wyglądu jest człowiekiem miłym, kulturalnym, to jednak w gruncie rzeczy jest on przekorny, sarkastyczny, złośliwy. Lubi sam siebie, nie przecenia partnera życiowego, ani dzieci, stara się o dom by go prowadzić na dobrym poziomie. Dzieci wychowuje w żelaznej dyscyplinie. Jest czasem wylewny, to znowu zamknięty – bywa też usłużny, ale również niedostępny. Jest człowiekiem nierównym, jednym zdaniem – indywidualistą.

Kajetan – Osoba z tym imieniem idzie przez życie zdecydowanie i zwycięsko. Jest człowiekiem ambitnym, zdecydowanym na wszelkie blaski i cienie, posiada krytyczny umysł. Hartuje się w działaniu, lubi być oryginalnym w swoim środowisku. Jest dość wszechstronnie przygotowanym do życia, potrafi zaradzić złu, nieznajomości praw rządzących światem. W konfliktach odgrywa często rolę mediatora. Jest elokwentny i inteligentny, potrafi bawić towarzystwo. Jednak dość łatwo ulega wpływom innych ludzi, którym daje nieraz posłuch. Popada w ten sposób w kłopoty i trudności towarzyskie. Lubi eksponowane towarzystwo, chce być zauważalny, sili się na oryginalność. Ładnie i modnie się ubiera. Nie dba o to, że na ubiory i życie więcej niż posiada. Nieraz zaniedbuje rodzinę, nie pamięta o rodzicach, a dzieci pozostawia samopas.

Kamil – Osoba o tym imieniu jest zagadkowa, interesująca i pociągająca innych. Potrafi swoją osobowością zauroczyć towarzystwo. Chętnie i wiele przebywa poza domem, umie znaleźć się w obcych środowiskach, szybko jedna sobie przyjaciół. Osoby te są gruntownie wykształcone, posiadają dar popularyzacji wiedzy, krytycznie odnoszą się do wszelkich pseudonaukowych doświadczeń. Są lubiani, ale i nienawidzeni, dla jednych dobrzy, dla drugich źli. Nie przywiązują się do partnera życiowego, ani dzieci. Domu rodzinnego nie prowadzą. Lubią zmieniać partnerów, są bardzo zazdrośni, potrafią wywołać afery miłosne.

Karol – imię pochodzenia germańskiego, a znaczy mąż. Jest człowiekiem szlachetnym, kulturalnym, inteligentnym i dobrze wychowującym dzieci. Jest przywiązany do rodziny i domu. Lubi nieraz podróżować, gdzie zabawia się jako znakomity orator. Z uwagi na swój krępy wygląd, atletyczny, jest wielkim oryginałem. Z przekonań jest konserwatystą, w sposobie bycia – człowiekiem postępowym. Chętnie udziela rad i pomocy drugim, wychowuje młodzież na wzorach tradycyjnych, jest pedagogiem. Można w zupełności na min polegać.

Kazimierz – Osoba tak nazwana jest człowiekiem uczciwym, szlachetnym, popadającym często w melancholię. Jego sceptyczne podchodzenie do życia sprawia, iż bywa nieszczery, nieufny i „na wszystko dmuchający”. Taka ostrożność daje mu pewność, iż może zawsze osiągać sukcesy i mieć powodzenie. Jest uzdolnionym przywódcą, dobrym kierownikiem, posiada wybitne zdolności organizacyjne, które jednak w czasie depresji znikają. Wtedy popada w nałóg, albowiem posiada wrodzone skłonności do hazardu i alkoholu. Poza tymi ułomnościami przejściowymi, jest człowiekiem wartościowym, wzorowym rodzicem, dobrym współmałżonkiem, kochającym ciepło domowe. Pochodzenie imienia: słowiańskie imię oznaczające osobę, która niszczy (kazi) pokój (mir), albo też niszczy sławę wroga.

 

Księga i imiennik imion męskich od N do Z

Norbert – Tak nazwana osoba jest wielkim znawcą natury ludzkiej i przyrody. Posiada wysokie wykształcenie biologiczne, może być dobrym wykładowcą. Posiada dar mówienia i popularyzacji wiedzy. Jest człowiekiem inteligentnym, kulturalnym, starannie się noszącym, bywałym w kręgach naukowych, żądny władzy. Posiada umysł twórczy, ujmującą osobowość, elegancki powierzchowność, a także dużą dozę humoru. Posiada umiejętności bawienia towarzystwa swoimi żartami. Osoby te są dobrymi rodzicami, poprawnymi i kochającymi tradycję współmałżonkami. Nie znoszą obłudy, kłamstwa, nonszalancji i nietolerancji.

Olgierd – Silna osobowość, nie wyobraża sobie życia przeciętnego, pozbawionego blasku. Z powodu zapalczywego charakteru oceniany często jako brutal i macho, tak naprawdę jest jednak wrażliwym człowiekiem. Zazwyczaj jego życie wypełniają już od najmłodszych lat przygody, a w późniejszych latach podróże.

Oskar – imię skandynawskie składające się z dwóch członów as – bożek oraz kar – miecz, można to tłumaczyć boży miecz lub broń boża. Dziś imię Oskar kojarzy się z nazwą nagrody filmowej. Sztuka to dziedzina w której Oskar realizuje się najlepiej. Pasjonuje go zarówno kino jak i malarstwo czy literatura. Jest pełen twórczych pomysłów i ma wrażliwą duszę. Równie dobrze może być lekarzem jak i ulicznym bardem. Oskar jest miły i szarmancki co sprawia że odnosi liczne sukcesy towarzyskie. Jego osobisty wdzięk jest potężną bronią w kontaktach z dziewczynami. Łamie im serca i jakże często odchodzi. Nie potrafi na stałe związać się z żadną z nich. Często pozostaje w stanie wolnym a jeśli już zdecyduje się na małżeństwo, jego wybranka jest opiekuńcza i wyrozumiała, bo Oskar w głębi duszy nie przestaje być małym chłopcem, pełnym wyobraźni.

Patryk – do dziś Patrykom postało zamiłowania do życia na pograniczach, nie tylko w sensie pogranicza krajów i kultur, ale także pogranicza tego, co znane i nieznane. Patrykowie są przeznaczeni na podróżników i badaczy odkrywających nieznane obszary wiedzy. Zwykle imię to wskazuje na duży umysłowy potencjał, zdolności do nauk ścisłych i języków obcych. Dziewiątka jest także liczbą mistrzostwa, co sprawia, że Patrykowie w tym, co robią, są perfekcjonistami, cenią sobie doskonałość i profesjonalizm. Bardziej niż inni cierpią, jeżeli popełnią jakieś błędy. Imię Patryk w większym stopniu niż inne imiona – dziewiątki uwrażliwia na tradycję, daje silne związki z rodziną oraz sprawia, że w swoich zainteresowaniach i karierze zawodowej młodzi ludzie idą śladem swoich ojców

Paweł – odważna, samodzielna, wolna dusza. Wierny przyjaciel, pomocny kolega. Prawdomówny i uczciwy. W miłości subtelny i prawy. W pracy sumienny wykonawca powierzonych zadań. Dokładnie planuje przedsięwzięcia. Materiał na inżyniera lub informatyka. Choć niezbyt ambitny – odnosi zwycięstwa również nad sobą. Bywa kapryśny!

Piotr – bywa surowy, twardy, ale jednocześnie grzeczny i układny. Wielki myśliciel; bywa, że zżera go ambicja. Zainteresowania rzeczami wielkimi, nie odkrytymi tajemnicami, nauką; zadatki na uczonego. Lubiany w środowisku zawodowym i domowym. Czasem roztargniony, czym denerwuje najbliższych. Poluje… na dziewczęta!

Przemek – nie zraża się trudnościami w realizacji swoich planów. W przyjaźni jest oddany i gotowy do pomocy. Jest życzliwy dla otoczenia.

Radosław – Osoba o tym imieniu jest wymowna, kulturalna, inteligentna. Z zawodu może być przewodnikiem lub rzeźnikiem. Jest to człowiek o dużej dozie humoru, potrafi z uśmiechem iść przez całe życie. W działaniu jest energiczny, dokładny i konsekwentny. Lubi jednak by go do pracy zachęcano pochwałami. Jest skrupulatny, może być księgowym lub bankowcem. Ma uzdolnienia muzyczne i literackie. W tej dziedzinie jednak nie odniesie jednak sukcesów. Chciałby imponować innym swoim rozumem, dlatego ciągle się dokształca. Jako kierownik w firmie natrafia na wiele trudności i kłopotów z ludźmi. Nie umie utrzymać władzy w swoich rękach. Popada w nastrój melancholii.

Rafał – osoby o tym imieniu dużo czytają, stale się uczą i nie wystarcza im jedna zawodowa specjalność. Znają masy informacji; można powiedzieć, że mają encyklopedyczne umysły. Żyją blisko przyrody i z zamiłowaniem pracują w zawodach, które wymagają stałego kontaktu z naturą. Lubią ogrody i hodowanie zwierząt. Często też jakby pamiętali o czynach archanioła zajmują się leczeniem i mają zdolności uzdrowicieli; fascynuje ich astrologia i inne sposoby zaglądania w przyszłość. Nieobce są im talenty artystyczne, z malarstwem na czele. Typowy Rafał jest łagodny i ma pokojowe usposobienie; woli stosować dyplomację niż stawiać sprawy na ostrzu noża. Mimo to wie, czego chce, pamięta o swoich zasadach i nie daje się wodzić za nos. Nie leży w jego naturze pośpiech; umie czekać na odpowiedni moment. Ufa swojemu przeznaczeniu, że zawsze zdąży z tym, co ma w życiu do zrobienia. Rafałowie rozumieją dusze kobiet i dzieci i chętnie otaczają się liczną rodziną.

Remigiusz – Człowiek o dobrej budowie fizycznej ale o słabym charakterze. Podoba się przeciwnej płci, ale w miłości bywa niestały. Niezbyt szybko zakłada rodzinę, o dzieci troszczy się poprawnie. W życiu jest blagierem, markierantem, bywa najcześciej niesłownym, wiele obiecującym innym. Nigdy nie dotrzymuje słowa. Lubi natomiast chwalić się swoimi kontaktami, zabiega o układy towarzyskie, chce bywać w eksponowanym środowisku. Na początku udaje się mu to, ale po rozszyfrowaniu jego charakteru, ludzie lekceważą go. Nie przejmuje się tym, tylko szuka nowych kontaktów. Jest człowiekiem z gruntu dziwnym.

Robert – jest człowiekiem energicznym, inteligentnym, dobrym organizatorem. Umie dobrze obserwować świat i ludzi. To dobry znawca psychiki ludzkiej. Ma uzdolnienia kierownicze, służy chętnie ludziom. Z wyglądu jest osoba, która przyciąga innych, zachęca do kontaktów i głębokiej przyjaźni. Jest oddany żonie lub partnerce i swoim dzieciom. Kocha tradycję, szanuje rodziców, lubi przebywać w domu. Nie przepada za wyjazdami. Jest wielkim patriota. Lubi jak ktoś go chwali – to go mobilizuje.

Roman – Roman, po łacinie Romanus, znaczy „rzymski”, albo „Rzymianin” – od Romy, czyli Rzymu. Rzymianie stworzyli w Europie wielkie imperium i przez długie wieki wszystkie narody Europy uważały ich za swój wzór. Typowy Roman wierzy we własne siły, zna swoje życiowe cele i łatwo nie zmienia swojej drogi. Nie jest zapaleńcem, który pośpiesznie coś zaczyna i zaraz porzuca. Jego plany dojrzewają powoli, ale kiedy Roman zabierze się do dzieła, jest konsekwentny i trzyma się raz obranej drogi. Roman ceni sobie wolność i niezależność, w jego naturze bardziej leży kierowanie innymi niż słuchanie poleceń. Zdarza mu się narzucać innym swoje zdanie, jak też upierać się, mówiąc: „ja wiem lepiej”. Romanowie są zazwyczaj uzdolnieni, twórczy i błyskotliwi, ale nie rozpraszają swoich sił. Wiodą bogate życie, ale tak naprawdę realizują tylko jeden plan i mają jedną główną sprawę w życiu do załatwienia. Roman potrafi być romantycznym kochankiem, ale zgodnie z charakterem swojej liczby jeden jest wierny jednej damie swego serca. Mając Romana za towarzysza można czuć się bezpiecznie.

Sebastian – pochodzi od greckiego słowa sebastos – „dostojny, godny szacunku, święty”. Sebastian w życiu kieruje się raczej wzniosłymi ideałami niż przyziemnymi kalkulacjami. Widoczny udział żywiołu ognia w tym imieniu sprawia, że Sebastianowie należą do tego rodzaju idealistów, którzy nie poprzestają na snuciu marzeń i planów, lecz swoje zamiary muszą wprowadzać w czyn. Zdarza się, że powołanie odnajdują w polityce, w działalności społecznej albo w religii, ale mogą również zajmować się wcielaniem w życie wynalazków, programów naukowych – czy też (na przykład) walczyć o to, by dzieci regularnie myły zęby. Często w poglądach Sebastiana istnieje pewien „gorący punkt”, pewna szczególnie dlań ważna zasada, o którą gotów jest się kłócić i od której za nic nie odstąpi. Sebastianowie lubią życie społeczne, lubią się udzielać w ramach instytucji i organizacji i zwykle wyróżniają się na tle kolegów zaangażowaniem, pasją i bezinteresownością.

Sławek – Osoba ta jest człowiekiem żądnym władzy, sceptycznie nastawionym do współpracowników, udającym, że jest zapracowany i zajęty. Posiada wielki umysł, który zdolny jest do przeprowadzania analizy wszystkich zjawisk życiowych i oceny ludzi. Jest psychologiem, dlatego potrafi dobierać metody pracy do zestawu typów ludzkich. Nie posiada zbyt dużego temperamentu, jest mało towarzyski, lubi by go ceniono i wywyższano. Nie ma za grosz poczucia humoru, nie znosi krytyki pod swoim adresem. Jest dobrym przywódcą swej rodziny. Nie uznaje zmienności w małżeństwie, dobrze wychowuje własne dzieci. Może być pedagogiem.

Stanisław – Stanisławowie mają swoje zdanie na różne sprawy, są niezależni i nie ufają ślepo autorytetom. Sami decydują o sobie; wolą sami rządzić niż słuchać innych. Ale z drugiej strony liczbą tego imienia jest dziewięć – a ludzie dziewiątki kierują się w życiu nie tyle osobistym, egoistycznym interesem, co ogólnymi zasadami i względem na wspólne dobro. Myślą raczej o przyszłości niż o teraźniejszości, a sprawy duchowe są dla nich ważniejsze niż materialna konieczność. Dziewiątka oznacza bowiem także szerokie horyzonty i rozległe zainteresowania. Jeżeli nadamy synkowi imię Stanisław, możemy być pewni,że będzie kontynuował stare polskie cnoty – i zarazem wady. Będzie samodzielny i zaradny, ale niechętnie będzie słuchał rozkazów. Różne prawdy głoszone przez innych musi sprawdzić po swojemu. Miła będzie mu sława i rozgłos, choć może nie mieć ochoty na zbyt mrówczą pracę. Bardziej będzie polegał na swojej błyskotliwości niż na głębokiej wiedzy. I chętnie będzie zabierał głos przy konferencyjnym stole.

Stefan – Osoba tak nazwana jest człowiekiem konserwatywnym, stałym w swych przekonaniach, umiejącym bronić swych idei. Jest ambitna, kulturalna, inteligentną, wrażliwą na stosunki społeczne oraz umiejącą radzić i pomagać innym osobom. Jest typowym człowiekiem, dającym się kochać i szanować. Kocha rodzinę, lubi dzieci i szanuje dom. Z zawodu jest robotnikiem, posiada jednak „złotą rączkę” do wszystkiego. Lubi przyjaciół, szanuje znajomych, bywa w towarzystwie. Często chodzi z wizytami do znajomych, a także sam wydaje u siebie przyjęcia.

Sylwek – w młodym wieku jest ruchliwy, pełen energii i musi się wyhasać, a jako dorosły przedsiębiorczy, lubi życie czynne, chętnie przewodzi, kieruje innymi i wprowadza w życie swoje pomysły. Wydaje się, że Sylwestrowie mają wrodzoną „żyłkę” do handlu i innych interesów. Ryzykant, często lekkomyślny i ufny w swoje szczęśliwe gwiazdy.

Szymon – Osoba ta jest człowiekiem prostolinijnym, kochającym prawdę i sprawiedliwość. Te zasady dyktują jego sposób bycia, powodują jego aktywność społeczną, altruistyczną i charytatywną. Jest wrażliwy na sytuacje życiowe ludzi. Stały w przekonaniach, pogodny w życiu, umiejący traktować niektóre sytuacje w życiu z humorem. Lubi doradzać i służyć innym pomocą. Jest świadom tego, że na nim ciąży odpowiedzialność za wychowanie dzieci, dlatego do ich edukacji przywiązuje wielką wagę. Kocha przyrodę, często z rodziną przebywa na jej łonie. Czyta książki, bywa w teatrze. Jest miłośnikiem rzeźby tradycyjnej. Czasami bywa osobnikiem tajemniczym, nie lubiącym by ktoś wchodził w jego prywatne życie.

SIUP

TWÓJ KOSZYK 0

Okazje
Przeżycia

Dla solenizantów

Dla zakochanych

Na święta